BLACHA MIEDZIANA

Sztuka pokrywania dachów miedzią, wykształciła się na przestrzeni wielu wieków. Miedź jest bowiem stosowana już od starożytności. Blacha miedziana to znakomite pokrycie dachu, jest trwałe i niezawodne. Jest jednak też najdroższe. Cechą dla niej charakterystyczną jest wytwarzanie się patyny na jej powierzchni, co jest skutkiem działań atmosferycznych.
Warstwa patyny o grubości kilku mikronów jest niezwykle szczelna i zabezpiecza miedź przed utlenianiem. Na wskutek tego blacha miedziana nie wymaga konserwowania. Patyna powstaje po pewnym czasie.
Czasami blachę miedzianą poddaje się zabiegowi wstępnego pokrywania patyną, ma wtedy kolor jasnozielony.

Sposoby łączenia blachy miedzianej

Blachy miedziane łączone są w sposób tradycyjny, czyli na rąbek leżący lub stojący. Blacha miedziana łączona jest ponadto tzw. żabkami. Są to metalowe łączniki, które są przybijane do desek, którymi przykryta jest cała powierzchnia dachu. Zastosowanie żabek wymaga zarówno sporych umiejętności, jak i czasu oraz pełnego deskowania dachu. Pokrycie musi być ułożone na sztywnym poszyciu, które koniecznie musi być wyłożone folią lub matą separacyjną w celu uniknięcia wystąpienia reakcji z impregnatami do ochrony drewna.

Trzeba pamiętać o kilku podstawowych zasadach jakie musi spełnić podkład pod blachę miedzianą.

Cechą charakterystyczną pokrycia z miedzi jest:

  • znakomicie dają się formować
  • wyjątkowa szczelność i trwałość,
  • duża rozszerzalność cieplna,
  • dach z miedzi stale „pracuje” ,
  •  pokrycie dachowe narażone jest na duże zmiany temperatury sięgające nawet 100°C.

Blachy stosowane na dachy i okładziny ścienne mają grubość 0,5-1,0 mm.
Pozostałe wymiary arkuszy blachy pokryciowej, jej długość i szerokość, zależą od wymiaru ikształtu powierzchni dachu. Taśma miedziana, oferowana przez producentów, ma przeważnie 600-700 mm szerokości i do 3000 mm długości. Ale wielkość poszczególnych elementów pokrycia ograniczona jest przez rozszerzalność termiczną i ciężar blachy.

Pod nagrzaniu dachu, arkusze blachy znacznie zmieniają swoje wymiary.

Konstrukcja dachu musi wytrzymać:

  • zmiany wymiarów pokrycia dachowego które powodują przesunięcia blachy,
  • spełniać wszystkie wymagania dotyczące szczelności dachu, odporności na przenikanie wilgoci na łączeniach blachy,
  • musi być mrozoodporna i trwała.

Wymiary poszczególnych arkuszy muszą być tak dopasowane a złącza wykonane w taki sposób, by umożliwiały przesunięcia wywołane rozszerzeniem termicznym, przy jednoczesnym zabezpieczeniu przed przenikaniem wilgoci wzdłuż tych łączeń.

Zasady układania blachy miedzianej:

  • arkuszy blachy miedzi nigdy nie wolno łączyć bezpośrednio z warstwą podkładu, czyli w sposób uniemożliwiający przesunięcia blachy,
  • sąsiadujące ze sobą arkusze łączy się rąbkami, w pionie na rąbek stojący lub w poziomie na rąbek leżący,
  • arkusze mocuje się do powierzchni przy użyciu uchwytów żabek-łapek po zagięciu.

Takie rozwiązania zapewniają powstawanie przestrzeni dylatacyjnej. Blacha miedziana może się swobodnie rozszerzać, nie powodując deformacji, widocznych wygięć, pęknięć ani innych uszkodzeń.
W praktyce, powszechnie występują dwa rodzaje łączenia arkuszy blach miedzianych:

  • na rąbek oraz
  • łączenie na listwach łatach.

Dla dachów płaskich, o nachyleniu 6-7% , poleca się łączenie sąsiednich arkuszy na rąbek stojący podwójny, wykonywany przy użyciu żabki mocującej prostopadle do gzymsu, czyli wzdłuż linii spadku dachu.

Jaki podkład pod dach z miedzi?
Podkład pod pokrycie dachowe wykonane z blachy miedzianej musi być trwały, równy i gładki. Również powierzchnia ścian pod okładzinę miedzianą musi być oblicowana deskowaniem bezspoinowym. Drewniane podkłady pod blachę muszą być sztywne i gładkie, koniecznie muszą być wyłożone folią lub matą separacyjną w celu uniknięcia wystąpienia reakcji z impregnatami do ochrony drewna.
Podobnie wszystkie łączniki i akcesoria montażowe muszą być wykonane z metali, które nie reagują chemicznie z miedzią np. ze stali nierdzewnej.

Warstwa oddzielająca pokrycie od podkładu
Istnieje kilka rodzajów warstw oddzielających. Ważne jest, aby taka warstwa była trwała i zapewniała dyfuzję pary wodnej.
Najlepiej jest stosować filc przemysłowy ponieważ:

  • jest materiałem obojętnym chemicznie wykazującym własności dyfuzyjne w stosunku do pary wodnej,
  • jest plastyczny i miękki, zapewnia wymaganą gładkość i bardzo dobrą izolację akustyczną,
  • tworzy barierę dźwiękochłonną, skuteczną podczas deszczu i porywów wiatru.

Blacha wykonana z miedzi, nie przepuszcza pary wodnej, nie ma żadnych właściwości ciepłochronnych. Dlatego wymaga rozwiązań umożliwiających właściwe:

  • ocieplenie dachu,
  • przenikanie pary wodnej,
  • wymianę powietrza,

Powyższe rozwiązania zapewniają konstrukcje dachowe wentylowane.
Ogólnym wymogiem pokryć blaszanych jest odpowiednia wentylacja. Dla całej konstrukcji dachu, najważniejsze jest zabezpieczenie przed wilgocią.

Pliki cookie pomagają nam udostępniać nasze usługi.Cookies |   Katarzyna Dorycka-chorwacja4u

© dachyElewacje 2015